วันเริ่มต้นของการไปเรียน เน็ทดีไซด์อ. ให้กลับมาคิดโปรเจ็ค

งานโดยการคิดสินค้าหรืออะไรก็ได้ขึ้นมา1ชิ้น

เพื่อออกแบบ stationary 1ชุดส่งก่อนจบคอรส์

ไอ้เราก็นั่งคิดอยู่นาน ก็ผุดขึ้นมาว่า ทำเป็นโรงเรียนสอนศิลปะดีกว่า

แต่ไอ้สมองอีกด้านมันก็คัดค้านว่าลองคิดอย่างอื่นดูสิ อืม...............

ระหว่างทางกลับบ้านก็มัวแต่คิด คิดแล้วคิดอีก มองนู่นมองนี่

เพื่อจะมีอะไรสร้างสรรค์ระหว่างทางบ้าง

เฮ้อ!!!!!!!!! สุดท้ายก็มาลงที่โรงเรียนสอนศิลปะตามเดิม

จริงอย่างที่เค้าว่ากัน "ความคิดแรกคือความคิดที่ดีที่สุด"

ตกลงพรุ่งนี้จะไปบอก อ.ว่าเราจะออกแบบให้โรงเรียนสอนศิลปะเด็กๆ

เย้ เย้ .........

โอ้ย......ทำไมมันคิดไม่ออกซักที คิดแล้วคิดอีก ก็ยังนึกไม่ออก

ว่าจะทำโปรเจ็คอะไรส่งดี

มีคนมากมายในโลกนี้ให้เราคบหาได้ไม่รู้จักจบ แต่มีคนไม่กี่คนที่จะอยู่กับเราได้จนตายจากกัน

คนที่ทำตัวเหมือนพ่อเหมือนแม่เราได้ ทั้งๆที่ไม่ได้เบ่งเราออกมา คนที่รับเราได้ในทุกๆเรื่องแม้เราจะขี้งอน ขี้โมโห หรือนิสัยไม่ดีแค่ไหน คนๆนั้นก็จะยังทู่ซี้รักเราได้ทั้งที่ทำตัวไม่น่ารัก มีเพื่อนคบอยู่บ้างดีแค่ไหนแล้ว อีตานี่กลับคิดจะมาอยู่กลับเราทั้งวันทั้งคืนมันต้องไม่ธรรมดาแล้วละ " อีตานี่ " แหละที่เค้าเรียกว่า " คนรัก " ทุกคนที่ยังไม่มีคู่รัก ล้วนกำลังมองหา " อีตานี่ " อยู่ทั้งนั้น เธออย่างปฏิเสธเลยว่า เธอชอบอยู่คนเดียวจนชั่วชีวิต ทุกคนล้วนต้องการใครซักคนมาอยู่ข้างๆ นั่งคุยด้วยในวันที่ไม่รู้ว่าผู้คนหายไปไหนกันหมด แต่คนที่จะทนเราได้มากที่สุด และอยู่กับเราได้นานขนาดนั้นมันคือคนไหนละ............

มนุษย์ถูกสร้างให้มีคู่ เพื่อมาเติมเต็มส่วนที่ขาดหายของกันและกัน ถ้ามนุษย์หน้าไหนมีความสมบูรณ์ในตัวเอง ก็ไม่จำเป็นต้องมีคู่ แค่เธอชัดเจนในความเป็นตัวเธอ คนที่เหมาะสมกับเธอ ก็คือ คนที่จะเข้ามาอุดรูรั่วให้เธอได้.....................

เฮ้อ!!!!!!! มันช่างยากจริงๆ

กว่าจะเอานู้นเอานี่มาใส่ได้แบบพอใจเรา

ค่อยๆทำไปละกันสักวันคงได้ดี